Zofia Weiss Gallery

Galeria Zofii Weiss ma swoją siedzibę w Krakowie, w obrębie Starego Miasta, około 150 m od Rynku Głównego. Zajmuje przestrzeń na I piętrze zabytkowej kamienicy przy ul. Sławkowskiej 12, w miejscu, które związało się ze sztuką i ruchem wystawienniczym blisko 100 lat temu, goszcząc przede wszystkim wystawę „Niezależnych” (297 dzieł), powstałą w wyniku bojkotu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych przez najwybitniejszych artystów Młodej Polski, m.in.: Józefa Mehoffera, Wojciecha Weissa, Xawerego Dunikowskiego.

Galeria zajmuje się promocją twórczości artystów polskich młodego i średniego pokolenia, wywodzących się głównie  ze środowiska krakowskiego i związanych z krakowską Akademią Sztuk Pięknych, organizuje wystawy indywidualne  i zbiorowe, współpracuje merytorycznie przy wielu publikacjach.

Zofia Weiss

Urodzona w Krakowie, studiowała w Instytucie Historii Sztuki UJ w latach 1980 – 1987, gdzie obroniła pracę dyplomową z historii malarstwa polskiego przełomu XIX i XX wieku. Od 1987 do 1995 pracowała tamże w ramach badań naukowych, odbyła również studia doktoranckie.

Dzięki stypendiom otrzymanym z Fundacji Lanckorońskich, poszerzała swoją wiedzę w Sussex University (1991) i Manchester University (1992) w Wielkiej Brytanii w zakresie nowych metod interpretacji malarstwa XIX i pocz. XX wieku.

W latach 1995 – 1997 objęła stanowisko kierownika działu malarstwa w Galerii Polskiego Malarstwa i Rzeźby XIX w Sukiennicach MNK.

Od 1997 pracuje jako samodzielny historyk sztuki. W 2002 roku otworzyła galerię sztuki współczesnej, znaną jako Galeria Weiss Nowina Konopka, która ma swoją kontynuację do dziś, pod zmienioną nazwą Zofia Weiss Gallery. W 2006 powołała Fundację Muzeum Wojciecha Weissa i pełni funkcje jej Prezesa. Współpracuje z galeriami, muzeami oraz instytucjami  naukowymi w Polsce i na świecie.

Od 2009 – z Trockim Historycznym Parkiem Narodowym na Litwie, organizując wystawy sztuki polskiej w Pałacu Tyszkiewiczów na Zatroczu, od 2012 – 2018 jest kuratorem projektu „Zatrocze” finansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczpospolitej Polskiej oraz Ministerstwo Kultury Litwy, który został określony jako „modelowy” przykład współpracy pomiędzy instytucjami polskimi i litewskimi.

W latach 2012 – 2014 uczestniczyła w europejskim projekcie Partage Plus, którego celem była digitalizacja dzieł sztuki z okresu Art Nouveau dla bazy Europeana. W 2016 była organizatorką ze strony polskiej, wystawy monograficznej Wojciecha Weissa – „De Trots van Polen” w Gemeentemuseum w Hadze. W 2016 powołana została przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie na kuratora wystawy sztuki polskiej w Rosji, z okazji 100 lecia odzyskania przez Polskę Niepodległości. Jest członkiem stowarzyszeń związanych z ochroną dziedzictwa: Genius Loci, Forum Muzeów Domów Historycznych i Domus Polonorum.

Jest autorką kilkudziesięciu publikacji z zakresu sztuki polskiej przeł. XIX i XX wieku (ostatnio: Władysław Jarocki, wyd. Miejska Galeria Sztuki w Zakopanem i Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, 2015, Wojciech Weiss, De Trots van Polen, wyd. Gemeentemuseum den Haag, 2016, Konstanty Laszczka, wyd. Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie, 2017) oraz sztuki współczesnej (ostatnio: Krajobrazy Toskanii, katalog wystawy poplenerowej, 2015, Inspirowane Jarockim, katalog wystawy poplenerowej, 2016, Józef Panfil, Krajobrazy Południa, 2016).