II MAŁY ZIMOWY SALON MŁODYCH

II Mały Zimowy Salon Młodych, na który zaprosiliśmy studentów, doktorantów i absolwentów krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, w wieku do 29 roku życia, poszerzył w tym roku swoją formułę o grafikę i rzeźbę, odchodząc tym samym od nazwy Salon Malarstwa Młodych. Dzięki znaczącemu powiększeniu naszej przestrzeni wystawienniczej, przyjęliśmy w tym roku znacznie więcej prac, bo aż od 26 uczestników. Ta możliwość coraz szerszego otwarcia się na młodą sztukę z Akademii, cieszy nas tym bardziej, iż zbiega się z obchodami 200-lecia istnienia tej najstarszej na ziemiach polskich uczelni artystycznej. Nie zapominamy również o Jubileuszu 100-lecia Kobiet w Akademii, mając świadomość, iż w chwili obecnej większość studiujących na tej uczelni to właśnie przyszłe artystki. Widać to również w zgłoszeniach na nasz Salon, gdzie w gronie wspomnianej liczby uczestników, jest tylko trzech mężczyzn.

Salony są przeglądami sztuki najbardziej aktualnej, z reguły obejmującymi twórczość artystyczną z okresu jednego roku. Przez to też są wydarzeniami bardzo atrakcyjnym, bo pokazującym sztukę w szybkim procesie przemian i rozwoju. Salony zawsze były wystawami niezwykle lubianymi przez publiczność, były pretekstem do odkrywania i śledzenia młodych talentów, do zadawania pytań o to, kto z wystawiających pozostanie artystą i jaki będzie walor jego sztuki.

Prace malarskie, graficzne i rzeźbiarskie, które prezentujemy na naszym Salonie, są debiutami studentów lat niższych, ale też prezentacją twórczości tych, którzy wydają się już wyraźnie rozpoznawać swoją drogę artystyczną, mając za sobą pierwsze wyróżnienia i sukcesy. Prace te są przede wszystkim jednak odbiciem niezwykle zróżnicowanych osobowości, temperamentów artystycznych, są wyrazem nieustannej pracy w poszukiwaniu samookreślenia, w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie „kim jestem” i „czym ma być moja sztuka?”.

W tym czasie szczególnym, kiedy krakowska Akademia Sztuk Pięknych patrzy na swą przyszłość przez pryzmat 200 lat historii, kiedy jej patron Jan Matejko, jest nieustannie przywoływany nie tylko poprzez wielkość jego malarstwa ale też wielkość idei, które pozostawił jak testament murach uczelni – musimy pamiętać , iż to on „Arcydziełami swymi, przez plastykę dziwnie doskonałą, prawił kazania narodowi, do upamiętnienia i poprawy wzywał, budził nadzieję, krzepił wiarę, a obcym przypominał, że mimo wszelkie wrogie wysiłki, mimo wszelką niewdzięczną niepamięć i zapomnienie, żyje nasz naród, chociaż mu od stu lat na pogrzeb dzwonią!” (Mowa na pogrzeb Mistrza, 1893).

Goszcząc już po raz drugi Mały Zimowy Salon Młodych w Galerii przynależnej do Fundacji Muzeum Wojciecha Weissa, pierwszego rektora ASP w Niepodległej Polsce, dołączam w tym miejscu również jego słowa, słowa ostatniego ucznia Matejki, wypowiedziane w 1934 roku, które były odpowiedzią na zapytanie „Głosu Plastyków”:

„Jakie ma być malarstwo polskie? Uważam że nie „polskie”, tylko – dobre, gdyż dążenie do doskonałości wzbudza szacunek do narodu, w którym powstaje. Malarstwo to język międzynarodowy. Czym ktoś piękniej i wymowniej potrafi przedstawić, ten przypina laury do korony swego narodu.”

Zofia Weiss, Prezes Fundacji Muzeum Wojciecha Weissa

 

Katalog wystawy: https://drive.google.com/file/d/17jb1QJ7pNJzMxjaXZ1GIFDe_070aYLA9/view?fbclid=IwAR37xX7hd5MzCwOGOFMZ6cVdT7KwpT2w-0rHgWeFoAtet81Zo3MRawLwtB0